Mia Sheridan "Bez pożegnania"

Choć uwielbiała spędza czas z bliźniakami to kochała tylko jednego z nich. Tylko jemu oddała mu swoje serce.

Lia Del Valle pokochała Prestona Sawyera praktycznie już w dzieciństwie. Razem z matką mieszkają w szopie a jej matka pracuje w polu na farmie razem z innymi imigrantami. Choć czuła się jak wyrzutek to bardzo polubiła farmę i dzieci państwa Sawyerów, którzy stali się jej prawdziwymi przyjaciółmi. Preston już, jako nastolatek podkochiwał się w Lii, lecz nigdy nikomu tego nie mówił. Liczył się zawsze dla niego honor i kodeks braci. Nigdy nie zbliżył się do dziewczyny, lecz nie koniecznie działało to w obie strony. Pewnego dnia obydwoje nie wytrzymują i ich świat łączy się początkując falę nieszczęść. Choć już są razem to tak jakby osobno. Preston zajmuje się farmą próbując, aby nie upadła, lecz nie zauważa tego, co najważniejsze. Pewnego deszczowego wieczoru Lia znika bez wieści. Mija sześć długich miesięcy a do miasta wraca zaginiona dziewczyna. Lia jest zdeterminowana, aby odzyskać syna i miłość swojego życia.

Tylko, co zrobić, kiedy gorycz przemawia przez rozsądek i nie ma miejsca już dla dawnej dziewczyny?

Co tak naprawdę wydarzyło się lata temu podczas wyścigu braci?

Kim jest Tracie i jaką odgrywa rolę w życiu Prestona?

Czy można wybaczyć coś, co jest ciężkie do zrozumienia?

Mia Sheridan

Bez Pożegnania

Wydawnictwo: Edipresse Książki

Kolejny raz na polskim rynku wydawniczym jest wydana książka Mia Sheridan. Powiem wam szczerz, że jestem bardzo zadowolona, iż wydawnictwa chcą wydawać tak dobre książki, które trak naprawdę jest ich niewiele. Mam tylko nadzieję, że wydawnictwo pokusi się o wydanie innych książek autorki, bo naprawdę warto J

Bez Pożegnania jest to niesamowita historia, która porusza serce. Losy Prestona Lii w tej powieści są tak niesamowite i tak realistyczne. Od samego początku autorka nie pozwala nam się nudzić a zwłaszcza, przy Colu i Prestonie. Niektóre sceny czytałam z zapartym tchem, aby jak najszybciej dowiedzieć się jak to wszystko się potoczy i czy młodzi kochankowie wybaczą sobie popełnione przez nich błędy.

Jeśli chodzi o wykreowane postacie to autorka zaskoczyła mnie i to nie pierwszy raz. Choć Lia i Preston to postacie pierwszoplanowe to inne postacie też mają wpływ na historie tej dwójki. Każda z postaci ma swoje pięć minut tak abyśmy lepiej poznali. Lia to młoda dziewczyna, która była wychowywana przez matkę imigrantkę. Od dziecka mieszkała w starej szopie a jej jedyni przyjaciele to dzieciaki Sawyerów. W wczesnym dzieciństwie nie była zbytnio kochana przez matkę, która ta nosiła uraz przez to, co jej się stało lata temu. Młoda, zagubiona dziewczyna, która boi się mówić o swoich uczuciach i tego, co tak naprawdę pragnie. Przez to, że nie miała wsparcia u nikogo po narodzinach syna dochodzi u niej do depresji, o której dziewczyna nie na pojęcia. Preston to chłopak, który kocha się w Lii. Nigdy nikomu nie przyznał się do miłości do dziewczyny nawet przed bratem. To właśnie to, co wydarzyło się później doprowadza do tragedii. Smutek po stracie najbliższych pogłębia przygnębienie i ucieczkę do pracy na farmie. Mężczyzna, który przeszedł przez swoje życie bardzo wiele i bardzo dużo już stracił. Tak samo jak Lia nie mówi o swoich uczuciach i o tym, co pragnie doprowadza do tego, co nieuniknione. Cieszę się tylko, że w porę się opamięta, lecz czy tylko nie będzie już za późno? Poznajemy także Cola brata Prestona i przyjaciela Lii , matkę Prestona i byłą dziewczynę Alicję.

W książce jest poruszane tematy straty bliskich i depresji. Ten pierwszy jest bardzo ciężki gdyż sami musimy uporać się i nikt nie może nam pomóc, lecz może tylko uśmierzyć. Jeśli chodzi o temat depresji po porodowej to temat tak bardzo życiowy. Wiele osób boryka się, lecz mając wsparcie najbliższych i pomocy specjalisty można zniwelować skutki. Nie spodziewałam się, że autorka napiszę o takich ciężkich tematach, które powinniśmy głośno mówić.

Autorka książki w bardzo doby sposób opisywała sytuacje zdarzeń a język i styl, z jakim się czyta jest zrozumiały dla czytelnika. Sceny są tak precyzyjnie napisane, że zamykając oczy widziałam wszystko, co napisała autorka. Książkę mogę polecić każdemu, ale dla ludzi o mocnych nerwach i na własną odpowiedzialność. 

Serdecznie polecam

Za możliwość przeczytania książki dziękuję